Obsesja na temat dołeczków w policzkach, kojarzonych z niewinnością i wdziękiem, sięga czasów Szekspira. Matylda Walczak. 06.12.2022. Czy da się zrobić dołeczki w policzkach? Sposób z TIkToka hitem internetu (Fot. Shutterstock) Czy da się zrobić dołeczki w policzkach, jeśli się ich nie ma? Okazuje się, że dołeczki w Jeżeli uszkodzenia w stawie nie są zbyt silne, powtarzające się zapalenia mogą prowadzić do zgrubienia torebki i wtórnej stabilizacji stawów biodrowych. Wówczas początek 2 roku życia jest zazwyczaj wolny od zaburzeń ruchowych, a oznaki tego schorzenia mogą się pojawić dopiero w wieku 4-5 lat, jako forma typowa dla psów dorosłych. Gdy twoja skóra przetłuszcza się w strefie T (nos, czoło i broda), a na policzkach jest zdecydowanie bardziej przesuszona, oznacza to, że potrzebujesz maseczki, która przywróci Twojej skórze Dr Tadeusz Nawarycz, kierownik Zakładu Biofizyki w Katedrze Fizjologii Doświadczalnej i Klinicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi przypomina, że - już co 4. mieszkaniec Polski jest otyły. - W ostatnim dziesięcioleciu częstość występowania otyłości wzrosła, szczególnie u mężczyzn. Otyłość brzuszną obserwuje się wywierają niekorzystne działanie na wiele procesów fizjologicznych i biochemicznych w organizmie człowieka Działają także silniej aterogennie niż kwasy tłuszczowe nasycone, podwyższając poziom cholesterolu całkowitego i frakcji LDL i jednocześnie obnażając poziom frakcji HDL Żywieniowcy zalecają maksymalne obniżenie zwartości W wielu gabinetach medycyny estetycznej proponuje się przeszczep tłuszczu na cienie pod oczami, zapadnięcia i dolinę łez. Tymczasem przeszczep tłuszczu w większości przypadków nie jest dobrym pomysłem. Składa się na to kilka czynników, z których najważniejszymi jest jego inwazyjność i nieprecyzyjność. 1. Zabieg jest inwazyjny. . Omówienie wytycznych WHO, w tym jodochwytność i wykorzystanie jodu w organizmie, jod promieniotwórczy a ryzyko raka tarczycy oraz jakie powinno być postępowanie w razie skażenia promieniotwórczego. Gdy w końcu i u ciebie pojawią się chomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More, być może spojrzysz z niechęcią w lustro i pomyślisz sobie „Jak ja wyglądam! Dla mnie to już nie ma ratunku!” Na szczęście to nieprawda. Dzięki medycynie estetycznej ratunek jest, i to niejeden. Istnieje kilka różnych, a do tego skutecznych, sposobów na pozbycie się chomików. Chomiki oznaką upływającego czasuPowstawanie chomików to efekt naturalnych procesów starzenia się organizmu. Po 40. roku życia skóra na twarzy zaczyna tracić swoją elastyczność i sprężystość, ulegając sile grawitacji. Z biegiem lat naturalny kontur twarzy coraz bardziej zanika; zanika również tkanka podskórna, a zwiotczała skóra wystaje poza owal twarzy1. Jak powstają chomikiZ wiekiem na obu policzkach tworzą się zgrubienia (torebki tłuszczowe), które zaburzają proporcje twarzy. Zaciera się kontur żuchwy, dolna część twarzy staje się szersza i coraz bardziej rozciągnięta. Twarz zaczyna przypominać kwadrat. ChomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More, czyli opadnięte policzki zwisające w okolicach kątów żuchwy, postarzają twarz, nadając jej smutny wyraz2. Chomikom nie zależy na płciChomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More ma większość kobiet i mężczyzn, którzy ukończyli 50-60 lat. U osób w tym wieku, nawet jeśli schudną, chomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More nie znikają3. Blisko ¼ kobiet po 50. roku życia bardziej narzeka na utratę owalu twarzy niż na zmarszczki. Łatwiej im jest pogodzić się ze zmarszczkami niż utratą młodzieńczych rysów twarzy. Z pomocą przychodzi medycyna estetyczna, oferując różne metody mające na celu walkę z chomikami4. 40 lat minęło…W przypadku pierwszych oznak utraty gęstości i objętości skóry oraz zmian w owalu twarzy można zastosować wypełniacze, np. kwas hialuronowyKwas hialuronowy to organiczny związek chemiczny, który występuje we wszystkich organizmach. W ludzkiej skórze jest składnikiem macierzy międzykomórkowej skóry właściwej, gdzie wiąże wodę – jedna cząsteczka kwasu jest w stanie... More, hydroksyapatyt wapniaHydroksyapatyt wapnia (CaHA) to nieorganiczny składnik występujący naturalnie w przyrodzie w postaci minerałów, a także w ludzkich kościach i zębach, dla których stanowi rusztowanie. Syntetyczny hydroksyapatyt wytwarza się w celach... More lub kolagenKolagen to główny składnik skóry i podstawowe białko tkanki łącznej, która stanowi „miękkie” rusztowanie wewnątrz ciała, zapewnia podporę narządom i ochrania wrażliwe części ciała. Kolagen jest również podstawowym składnikiem ścięgien... More Linerase. Preparaty te wypełniają ubytki, przywracając objętość tam, gdzie wskutek procesu starzenia doszło do zaniku tkanki podskórnej. Ponadto modelują kontur, unoszą owal twarzy do góry, jak też stymulują produkcję naturalnego kolagenu. Po zabiegu twarz zachowuje naturalne proporcje, chomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More są wyraźnie mniejsze, a zmarszczki wygładzone. Skóra staje się bardziej jędrna i lepiej nawilżona5. Tłuszcz nie zawsze taki złyAby pozbyć się chomików, warto wykonać lipotransfer, czyli przeszczep własnego tłuszczu. Dzięki zabiegowi można uzyskać ładniejsze proporcje twarzy i zredukować chomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More, podciągając opadającą skórę. Przeszczep tłuszczu pozwala zlikwidować również i inne oznaki starzenia, np. zmarszczki. Zabieg jest mało inwazyjny; wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym6. Dwa w jednymTermoliftingTermolifting to małoinwazyjny zabieg z zakresu medycyny estetycznej, który polega na podgrzaniu głębokich warstw skóry za pomocą fal radiowych, co powoduje skrócenie i zagęszczenie istniejących włókien kolagenowych oraz stymulację fibroblastów... More frakcyjny RF INFINI to zabieg, który powoduje przestrzenne zagęszczanie i ujędrnianie skóry. Połączenie mikronakłuwania, lasera frakcyjnego i fal radiowych niweluje defekty skórne, zwiększa gęstość i napięcie wiotkiej skóry. Nowoczesna technika pozwala uzyskać spektakularne rezultaty i zlikwidować nieestetyczne chomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More7. Zastrzyki na chomikiLipoliza iniekcyjnaLipoliza to proces, który polega na rozkładzie trójglicerydu będącego składnikiem tkanki tłuszczowej, w wyniku czego komórki tłuszczowe ulegają rozpadowi. Uwolnione z nich kwasy tłuszczowe i glicerol trafiają do krwiobiegu, a... More polega na ostrzykiwaniu chomików preparatem, który zawiera substancje rozbijające tłuszcz ( sól, lecytynę i peptydy biomimetyczne). ChomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More znikają w ciągu miesiąca od zabiegu. Komórki tłuszczowe przenikają do układu krążenia, następnie są rozkładane w procesie przemiany materii i wydalane z organizmu. Zazwyczaj wystarcza jeden zabieg, ale u niektórych osób należy go powtórzyć8. Lifting za pomocą niciChomikiChomiki, czyli opadające policzki stanowią jeden z poważniejszych problemów estetycznych, zwłaszcza u osób po ukończeniu 50. roku życia. Z wiekiem rysy twarzy zmieniają się – zwiotczała skóra na policzkach zaczyna... More można zlikwidować bez użycia skalpela. W tym celu należy wykonać zabieg z użyciem nici liftingujących. Podciągają one tkanki do góry, napinają skórę i stymulują ją do produkcji nowego kolagenu i elastyny. Nici nadają objętość tkankom miękkim, poprawiając ich kontury. Spowalniają proces starzenia, regenerując i odmładzając skórę. Zabieg ten pozwala uzyskać spektakularne efekty i nie wymaga mówimy nieMedycyna estetyczna oferuje różne metody, dzięki którym możesz skutecznie walczyć z chomikami. Lekarz pomoże ci wybrać najlepszy dla ciebie sposób. Na wybór zabiegu ma wpływ nie tylko twój wiek, ale także stan skóry i stan zdrowia. Walkę z chomikami warto zacząć wcześniej, podejmując działania profilaktyczne jeszcze przed czterdziestką (np. mezoterapia kwasem hialuronowym lub zabiegi z osoczem bogatopłytkowym). Lepiej zapobiegać niż czekać, aż obwisłe policzki staną się twoją zmorą i zaczną prześladować cię w koszmarach artykuły:Medycyna estetyczna w ciąży i po porodzieKarboksyterapia - o odmładzających właściwościach CO2Medycyna estetyczna - dlaczego u lekarza?Zapraszamy na zabiegi podczas szkoleń dla lekarzy w opinie naszych ModelekTutaj znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytaniaPotrzebujesz więcej informacji? Napisz do nasŹródła:1 dostęp w dn. dostęp w dn. dostęp w dn. dostęp w dn. dostęp w dn. dostęp w dn. dostęp w dn. dostęp w dn. dostęp w dn. r. white1 5 sie 2014 · Ostatnia odpowiedź: 7 sie 2014 Witam, chciałabym poddać się zabiegowi microlipofilingu na policzki. Zastanawiają mnie dwie kwestie. Po pierwsze: jak długo utrzymuje się efekt po takim zabiegu? Po jakim czasie przeszczepiony tłuszcz wchłonie się całkowicie tak, że trzeba będzie powtarzać zabieg? Po drugie: czy w przypadku odchudzania przeszczepiony tłuszcz ulega spalaniu jak tłuszcz "normalny", który już jest w policzkach, czy może jako "ciało obce" nie ulega spalaniu? odpowiedzi (3) Odpowiedzi na wszystkie pytania udzielili prawdziwi lekarze Premium transparent Witam przeszczep tłuszczu w twarz to bardzo korzystny zabieg, do którego ma głębokie porzekonanie to jak dużo tłuszczu przeżyje zabieg i na trwałe skoryguje policzki nie jest w pełni przewidywalne powszechnie uznaje się (bez dowodów naukowych), że 30% tłuszczu ma szansę się wgoić ten odsetek jest różny w różnych przypadkach i zależny od wielu zmiennych (sposób pobrania, obróbki, podania tłuszczu i od indywidualnych cech Pacjenta) tuż po zabiegu odchudzanie może spowodować, że mniejsza ilość tłuszczu wgoi się na trwałe jak tłuszcz już się wgoi to zachowuje się tak jak w miejscu skąd jest pobrany (jak chudniemy to chudnie jak tyjemy to tyle) zapraszam Premium 4 ośrodki w Lubelskie, Podkarpackie, Wielkopolskie... · 6 sie 2014 Szanowna Pani, Prawidłowo przeprowadzony zabieg mikroprzesczepu własnego tłuszczu (zazwyczaj to nie tylko policzki, ale również okolice oczu, skronie, obszar wokól ust, czoło, linia żuchwy, a nawet szyja i dekolt) powoduje, że efekt "odmłodzenia" utrzymuje sie przez kilka lat skutecznie maskując objawy naturalnego starzenia. Własny tłuszcz nie tylko wypełnia zapadnięte tkanki, ale powoduje ich istotna regenerację szczególnie w stosowanym często w naszym ośrodku łaczeniu lipofillingu z ablacyjnym laserem frakcyjnym. Zazwyczaj tłuszcz do przeszczepu pobiera się z miejsc opornych na odchudzanie (okolic lędźwi, kolan, bocznej powierzchni ud) - tak zwanych "depozytów tłuszczowych", które znacznie wolniej reagują na odchudzanie i dlatego pobrany stamtąd tłuszcz zmniejsza swoją objetość wolniej niż ten "normalny". Pozdrawiam Maciej Kuczyński specjalista chirurgii plastycznej Premium 4 ośrodki w Małopolskie, Śląskie... · 6 sie 2014 Witam Panią. W przypadku odpowiednio wykonanego zabiegu lipofilingu przeszczepiane komórki tłuszczowe w większym stopniu przyjmują się. Dochodzi do wytworzenia nowych mikronaczyń i tkanka tłuszczowa podejmuje swoje funkcje. Prosze pamiętać, że własna tkanka tłuszczowa to nie tylko wypełnienie ale również dostarczenie komórek macierzystych i czynników wzrostu . W związku z tym, że przeszczepiana tkanka tłuszczowa otrzymuje nowe ukrwienie to zachowuje sie jak pozostałe komórki tłuszczowe w organiźmie, czyli podczas chudnięcia również te tkanki ulegają zmniejszeniu. dr Sandelewski Tłusty czwartek nie obędzie się bez pączków. Skoro ma nastąpić wojna postu z karnawałem, to tylko w tumanach cukru pudru i wśród kleksów dżemu różanego, rozmazanego na policzkach! Zrobienie dobrych pączków to wielka sztuka. Oto kilka, przydatnych (miejmy nadzieję) porad: Tłuszcz do smażenia pączków musi być dobrze rozgrzany, by ciasto go nie wchłaniało. Ale uwaga – jeśli olej zacznie dymić, to znaczy, że przesadziliśmy. Trzeba zacząć od nowa. Najlepiej sprawdzać temperaturę oleju, kładąc nań odrobinę ciasta. Gdy olej wokół zacznie skwierczeć, to znaczy że można zacząć smażenie. Nie kładźmy pączków zbyt gęsto obok siebie – temperatura oleju spadnie na tyle znacząco, że pączki (choć nadal będą się smażyć) staną się gąbką na tłuszcz, a nie puszystym łakociem. Aby pączki były równe i okrągłe, nadzienie można wstrzykiwać do środka drożdżowej kulki za pomocą rękawa cukierniczego. Posypujmy pączki cukrem pudrem, gdy już ostygną, chyba że mamy specjalny cukier, który się nie rozpuszcza pod wpływem ciepła. Zobacz także: Jak udekorować pączki? A jeśli nie mamy cierpliwości do ugniatania drożdżowego ciasta, oto stary przepis na pączki ptysiowe. Po usmażeniu smakują trochę tak, jakby całe były kremem. Pychota! Potrzebne są: szklanka mleka, 8 dag masła, 4 dag cukru pudru, 15 dag mąki, 3 jaja, cukier wanilinowy, olej lub smalec do smażenia. Przygotowanie: Mleko gotujemy z masłem. Wsypujemy do niego mąkę (stopniowo) i mieszamy na ogniu, aż ciasto będzie odstawać od ścianek naczynia. Jeśli zrobiły się grudy, można je rozbić za pomocą blendera ręcznego. Gdy masa ostygnie, wbijamy do niej całe jaja i miksujemy mikserem. Dodajemy cukier puder, cukier waniliowy i znów miksujemy. Następnie rozgrzewamy oleju lub smalec, na którym będziemy smażyć pączki. Roztapiamy też trochę masła, maczamy w nim dłonie i bierzemy kawałki ciasta wielkości piłki golfowej, formując z niego kulki. Kładziemy na gorący tłuszcz i smażymy na złoto. Wyjmujemy łyżką cedzakową i odsączamy nadmiar tłuszczu na ręczniku papierowym. Podajemy obsypane cukrem pudrem. Polecamy: Jak zrobić faworki? Najlepsze Promocje i Wyprzedaże REKLAMA Pozostałe problemy skórne W czasach, gdy nowotwory stały się chorobą cywilizacyjną, słowo guz (a nawet: guzek) potrafi wywołać prawdziwą panikę. Czasami jednak zdarza się, że mimo iż zauważymy guzkowatą zmianę gdzieś na swoim ciele, nie zgłaszamy się z nią do lekarza – to ogromny błąd! Każdy guzek może bowiem okazać się realnym zagrożeniem dla zdrowia i życia. Nie inaczej jest, jeśli chodzi o tłuszczaki. Czym są, co powinno nas zaniepokoić i jak się je leczy? Czym jest tłuszczak? Zacznijmy od początku. Tłuszczak to rodzaj guza niezłośliwego, który ma nieokreślony kształt i wielkość. Tworzy się najczęściej pod skórą w okolicach ramion, pleców i klatki piersiowej. Jest dość charakterystyczny, daje się bowiem bezboleśnie przesuwać pod palcem. Zbudowany jest z tkanki tłuszczowej – stąd wziął swoją nazwę. Najczęściej występuje pojedynczo i jeśli nie jest większy niż 2 cm, zaleca się pozostawienie go w spokoju. Prawdziwy problem pojawia się wtedy, gdy zaobserwujemy u siebie tłuszczaki mnogie – wtedy mamy do czynienia z rzadką i uciążliwą chorobą Dercuma. Choroba Dercuma – jak ją rozpoznać? Choroba Dercuma to przewlekła i postępująca choroba skóry, która najczęściej występuje u zmagających się z otyłością kobiet w wieku pomenopauzalnym (50-60 lat). U mężczyzn obserwuje się ją zdecydowanie rzadziej. Jak rozpoznać ją u siebie? Objawia się obecnością wielu bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej, szczególnie tułowia i kończyn. Takie podskórne guzy mogą mieć bardzo różną wielkość. Co ciekawe, skóra pokrywająca je, nie jest w żaden sposób zmieniona. Obecność licznych tłuszczaków może natomiast deformować sylwetkę i sprawiać nienaturalny wygląd chorego. Choć, jak zostało już wspomniane, jeden tłuszczak jest zazwyczaj raczej bezbolesny, tłuszczaki mnogie wywierają znaczny ucisk, co owocuje dolegliwościami bólowymi. Pojawienie się bolesnych tłuszczaków powodujących poczucie osłabienia jest dzisiaj uznawane za objaw wystarczający, by móc mówić o chorobie Dercuma. Często towarzyszą im też inne okoliczności, takie jak: otyłość, wzmożona męczliwość czy zaburzenia emocjonalne (depresja, huśtawki nastrojów) albo neurologiczne (otępienie, padaczka). Nie ma na tę chwilę jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o przyczyny tłuszczaków mnogich. Lekarze przytaczają jednak najczęściej hipotezę o genetycznym charakterze tej choroby, gdyż zazwyczaj występuje ona w rodzinach pokoleniowo. Tłuszczaki – leczenie Jeśli zaobserwujemy na swoim ciele tłuszczaki mnogie, musimy niezwłocznie skonsultować się z dermatologiem, który podpowie, co dalej robić. Tłuszczaki nie zawsze trzeba usuwać. Zazwyczaj decyzja o operacji należy do pacjenta i zależy głównie od jego komfortu życia. Jeśli zmiany sprawiają, że codzienne życie staje się uciążliwe, jeśli oszpecają – zapewne warto zdecydować się na zabieg chirurgiczny. Jak usuwa się tłuszczaki? Istnieją dwie drogi do pozbycia się tłuszczaków. Pierwsza z nich to standardowa interwencja chirurgiczna. Pacjenta znieczula się miejscowo. Specjalista nacina tkanki skalpelem i usuwa tłuszczaka z torebką łącznotkankową, która go otacza, a następnie zakłada szwy, które zdejmuje się po tygodniu. Uwaga! Należy pamiętać, że im mniejszy tłuszczak, tym łatwiej go zlikwidować i tym szybciej goi się rana pooperacyjna. Można też wybrać drugie wyjście – dużo lepsze dla osób, które cierpią na tłuszczaki mnogie. Jest to odsysanie tłuszczu z okolic, w których utworzyły się guzy. Zabieg ten przypomina liposukcję. W okolice zmian wprowadza się cienką igłę i za jej pomocą odsysa się tłuszcz. Hospitalizacja po usunięciu tłuszczaków najczęściej nie jest konieczna – pacjent wychodzi do domu tego samego dnia. Comments comments Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji: 29 września 2016 Czym jest tłuszczak i jak się go pozbyć? W trakcie naszego życia na naszym ciele pojawiać się może wiele różnych zmian. Niektóre z nich mają jedynie charakter estetyczny, inne mogą nam utrudniać codzienne funkcjonowanie, a nawet prowadzić do procesów nowotworowych. Jedną z łagodnych zmian jest tłuszczak – guz powstający z tkanki tłuszczowej. Choć może wyglądać groźnie, nie niesie ze sobą żadnych zagrożeń dla naszego zdrowia. Niemniej jednak, ze względu na fakt, iż bywa on mylony z innymi zmianami, powinien być zawsze konsultowany z lekarzem. Tłuszczak i jego rodzaje Czym właściwie jest tłuszczak? To guz tworzony przez komórki dojrzałej tkanki tłuszczowej otoczone łącznotkankową torebką. Występuje u około 1% populacji, zarówno kobiet jak i mężczyzn. Tego typu zmiany mogą powstawać na całym ciele. Choć najczęściej obserwujemy je bezpośrednio pod skórą, zdarza się że pojawiają się również w głębi ciała, zazwyczaj w okolicy narządów przewodu pokarmowego. Są one uznawane za łagodne zmiany nowotworowe, o niezłośliwym charakterze. Oznacza to, że nie naciekają one na inne narządy i nie tworzą przerzutów, jednak mogą się rozrastać i powodować ucisk okolicznych tkanek. W skrajnych przypadkach mogą osiągać nawet kilka centymetrów średnicy. Najczęściej obserwujemy pojedyncze tłuszczaki, choć zdarzyć się mogą również całe skupiska tego typu guzków. Ze względu na budowę komórkową oraz wygląd, tłuszczaki można podzielić na: Lipoma – dokładnie odgraniczony, wyczuwalny palpacyjnie guzek, Angiolipoma – zmiana otoczona torebką łącznotkankową, z licznymi naczyniami krwionośnymi, Zimowiak – tłuszczak obserwowany u małych dzieci, biorący udział w procesach termoregulacyjnych w pierwszych miesiącach życia, Lipoblastoma – charakterystyczny dla niemowląt i małych dzieci, Myelolipoma – guzek złożony zarówno z tkanki łącznej i tłuszczowej, jak również z tkanki szpikowej, Myolipoma – wyraźnie odgraniczony, otoczony torebką łączotkankową, Tłuszczak wielopostaciowy – złożony z licznych komórek tłuszczowych i naczyń krwionośnych, często mylony z nowotworami złośliwymi. Tak naprawdę do dzisiaj nie wiadomo, skąd biorą się tłuszczaki. Z pewnością znaczenie mają tu predyspozycje genetyczne do łagodnych zmian nowotworowych. Istnieją również dowody, że ich powstawaniu sprzyjają wydzielane przy stanie zapalnym cytokiny, które stymulują wzrost prawidłowych adipocytów. Z pewnością jednak, wśród czynników zwiększających ryzyko można wymienić: Wiek około 40-60 lat, Dodatni wywiad personalny i rodzinny w kierunku nowotworów, Nadwagę, Stany pourazowe, Istnienie takich schorzeń jak polipy jelita grubego, inne guzki nienowotworowe, choroba Dercuma. Jak już zostało wspomniane, tłuszczak może pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, choć najczęściej lokalizuje się na ramionach, plecach, brzuchu i udach. Zmiana jest miękka i pod uciskiem ulega sprężystemu odkształceniu. Nie boli i nie powoduje obrzęku czy zaczerwienienia. Ponadto zachowuje swoją ruchomość względem podłoża. Choć większość z nich jest niewielka, o średnicy maksymalnie kilku centymetrów, zdarzają się skrajne przypadki o wadze nawet kilku kilogramów. W przypadku dużych tłuszczaków możliwe jest odczuwanie przez pacjenta ucisku na okoliczne tkanki. Jeżeli natomiast tłuszczak pojawi się w głębi ciała, w okolicach narządów wewnętrznych, może dawać objawy podobne do takich schorzeń jak: Nadciśnienie tętnicze, Żółtaczka, Niedokrwistość, Zaburzenia oddychania, Obrzęki, Zaburzenia pracy nerek. Krwawienia z odbytu. Choć tłuszczak uznawany jest za łagodną i niegroźną zmianę, ze względu na podobieństwo do innych, groźniejszych guzków, jego pojawienie się zawsze powinno być konsultowane z lekarzem. W większości przypadków do postawienia diagnozy wystarcza badanie fizykalne i dokładny wywiad lekarski, czasem dla potwierdzenia wykonuje się badanie USG. Jeżeli istnieje ryzyko, że zmiana ma jednak charakter złośliwy, zaleca się jej wycięcie i wykonanie badania histopatologicznego. W większości przypadków tłuszczaki nie wymagają specjalistycznego leczenia, zwłaszcza jeżeli są stosunkowo niewielkie. Jeżeli jednak zmiana znajduje się głęboko lub też stanowi widoczny efekt kosmetyczny, możemy przeprowadzić następujące zabiegi: Ostrzykiwanie sterydami – powoduje to znaczne skurczenie się guza. Aby osiągnąć oczekiwane rezultaty zazwyczaj zabieg należy kilkukrotnie powtórzyć, Liposukcję – polecana zwłaszcza przy niewielkich zmianach. Tłuszcz z wnętrza zmiany jest usuwany za pomocą sondy, a następnie endoskopowo usuwana jest torebka łącznotkankowa. Zaletą takiego rozwiązania jest brak śladów po przeprowadzonym zabiegu i możliwość wykonania badania histopatologicznego. Zabieg chirurgiczny – najczęściej wykonywany, guz usuwany jest w całości wraz z torebką łącznotkankową. Wykonywany w znieczuleniu miejscowym, może pozostawiać niewielkie blizny. Tłuszczak: rodzaje i usuwanie tłuszczaków Tłuszczak to zbudowany z komórek tłuszczowych łagodny guz tkanki łącznej. Jest jednym z najczęściej występujących nowotworów tkanek miękkich, bardziej stanowiących problem estetyczny, niż zagrożenie dla życia. Rozrasta się w wolnym tempie, czasami do rozmiarów, które mogą wymagać interwencji chirurgicznej. USG TŁUSZCZAKABez skierowania SPRAWDŹ Może być zlokalizowany w tkance podskórnej i wyczuwalny jako miękkie, niebolesne zgrubienie pod skórą. Tłuszczak jest ruchomy i daje się przesuwać palpacyjnie, po czym wraca do pozycji wyjściowej. Najczęściej występuje u osób dorosłych po 40. roku życia (w tym u mężczyzn), rzadziej u dzieci. Każda zmiana tego typu powinna być jednak skonsultowana z lekarzem. Gdzie może pojawić się tłuszczak? Tłuszczaki występują pojedynczo lub w skupiskach (tzw. lipomatozy) na całym ciele. Skóra, pod którą umiejscowiony jest tłuszczak, nie jest zaczerwieniona i wygląda normalnie. O obecności guza świadczy jedynie zgrubienie wyczuwane przez dotyk. Zlokalizowane w tkance podskórnej tłuszczak na plecach (często występujący u mężczyzn w wieku 40-70 lat), tłuszczak na głowie (często występujący, może utrudniać codzienną pielęgnację i powodować dyskomfort z powodu podrażniania podczas czesania włosów), tłuszczak w pachwinie (ten rodzaj tłuszczaka należy skonsultować z ginekologiem lub chirurgiem, który podczas badania fizykalnego wykluczy inne dolegliwości i sprawdzi, czy nie są powiększone węzły chłonne), tłuszczak na twarzy (u mężczyzn często występuje na czole i policzkach, z reguły z racji kształtu oraz wielkości stanowi problem natury estetycznej), tłuszczak na ramionach (częste przypadki u dojrzałych mężczyzn), tłuszczak na szyi (sam w sobie nie jest bolesny, natomiast ból może powodować ucisk na znajdujące się w pobliżu nerwy czy narządy). Tłuszczak na oku, mały guzek tłuszczowo-białkowy zlokalizowany najczęściej w górnej części spojówki gałkowej. Tłuszczaki w obrębie narządów wewnętrznych, np. nerek czy wątroby, mogą powodować nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, obrzęki. Tłuszczak w piersiach, wyczuwalny palpacyjnie lub wykrywany podczas rutynowego badania USG, w postaci przesuwalnego okrągłego lub owalnego guzka. Ma on charakter nowotworowy, ale jest niegroźny i nie powinien powodować bólu. Mimo to wymaga nadzoru ginekologa i regularnych badań obrazowych piersi. Zwykle jest to wystarczająca procedura postępowania. Jedynie w przypadku dużych rozmiarów guza i dyskomfortu pacjentki konieczna bywa interwencja chirurga. W razie wątpliwości pomocne jest pobranie biopsji i ocena guza na podstawie badania histopatologicznego. Rodzaje tłuszczaków Ze względu na budowę i obraz kliniczny wyróżnia się następujące rodzaje tłuszczaków: angiolipoma (naczyniakotłuszczak) – tłuszczak posiadający dużą ilość naczyń krwionośnych widocznych w obrazie mikroskopowym, lipoma (tłuszczak) – wyczuwalna pod palcami pojedyncza i dobrze odgraniczona zmiana, myolipoma – bardzo rzadki guz adipocytowy mogący pojawić się w przestrzeni zaotrzewnowej, myelolipoma (szpiczakotłuszczak) – łagodny guz nadnerczy, najczęściej stwierdzany u osób między 40. a 70. rokiem życia, tłuszczak z komórek wrzecionowatych – rozwija się głównie u mężczyzn w wieku 50-70 lat, najczęściej na karku, ale też w 25 proc. pojawia się na czole, policzkach i na powrózku nasiennym, tłuszczak wielopostaciowy – posiada drobne naczynia krwionośne oraz adiopocyty, zimowiak – tworzy się z brunatnej tkanki tłuszczowej, najczęściej stwierdzany u niemowląt, wymaga stałej obserwacji, lipoblastoma – przeważnie diagnozowany u niemowląt i kilkulatków (tu należy zachować czujność, różnicować go z tłuszczakomięsakiem, który jest nowotworem złośliwym), fibrolipoma (włókniakotłuszczak)- tłuszczak z widocznymi wiązkami dojrzałej tkanki włóknistej przechodzącej przez złogi tłuszczowe. Przyczyny powstawania tłuszczaków Nie można wskazać jednoznacznych powodów tworzenia się tłuszczaków. Można natomiast wyróżnić czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia: predyspozycje genetyczne, związane z przypadkami nowotworów w najbliższej rodzinie, wiek pomiędzy 40. a 60. rokiem życia, blizny pooperacyjne, miejsca po ranach i przebytych urazach, rzadkie schorzenia: choroba Cowdena (zespół objawów charakteryzujący się występowaniem licznych ognisk łagodnych nowotworów), choroba Madelunga (zaburzenie metaboliczne, które najczęściej dotyczy mężczyzn w średnim wieku niestroniących od alkoholu), Dercuma (tzw. tłuszczakowatość bolesna najczęściej diagnozowana u kobiet z nadwagą i po menopauzie), zespół Gardnera (mnogie polipy w jelicie grubym), Diagnostyka tłuszczaka W celu zweryfikowania diagnozy postawionej podczas badania fizykalnego w zdecydowanej większości przypadków wystarczy badanie ultrasonograficzne (USG). W przypadkach wątpliwości diagnostycznych , weryfikacja rozpoznania może nastąpić w badaniu rezonansu magnetycznego (RM) lub tomografi komputerowej (TK) – szczególnie w przypadkach tłuszczaków położonych w głębokich strukturach ciała. European Society for Medical Oncology zaleca biopsję podskórnych guzów tkanki miękkiej >5 cm i nowotworów leżących głębiej (przy powięziach). Ocena histopatologiczna pozwala podjąć decyzję o usunięciu guza. Do jakiego lekarza z tłuszczakiem? Jesli zauważysz u siebie niepokojącą zmianę skrórną, w pierwszej kolejności najlepiej udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który obejrzy zmianę i ewentualnie zleci badania lub skieruje do onnego specjalisty. Leczenie tłuszczaka Tłuszczaki raczej nie wymagają specjalistycznej terapii. Nie istnieją też leki czy suplementy specjalnie przeznaczone do ich leczenia. Kiedy jednak guzek staje się bolesny i tkliwy, lekarz może zadecydować o włączeniu środków uśmierzających przykre dolegliwości, jednakże najskuteczniejsze jest leczenie przyczynowe poprzez chirurgiczne usunięcie zmiany. Usuwanie tłuszczaka Kilka czynników decyduje o tym, czy tłuszczak zostanie zakwalifikowany przez lekarza do usunięcia w warunkach ambulatoryjnych: duży rozmiar tłuszczaka – ponad 5 cm średnicy, problem estetyczny, dyskomfort pacjenta, bolesność i tkliwość guzka, uciskanie przylegających nerwów i narządów. W celu usunięcia tłuszczaka może być zastosowany: Zabieg chirurgiczny w znieczuleniu miejscowym w gabinecie zabiegowym – po ostrzyknięciu miejsca zabiegu środkiem znieczulającym chirurg nacina skórę i rozwarstwia tkankę podskórną i usuwa guzek wraz z torebką . Operacja trwa około 20 minut, pacjent nie wymaga hospitalizacji i tego samego dnia może wrócić do domu. Zabieg chirurgiczny na sali zabiegowej w szpitalu – w przypadku dużych tłuszczaków ponad 5 cm średnicy, wielkość zmiany dyskwalifikuje od wycięcia ambulatoryjnego i zabieg powinien być wykonany w warunkach sali zabiegowej w szpitalu. Zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym – jeżeli tłuszczak jest zlokalizowany w okolicach narządów wewnętrznych. Odsysanie tkanki tłuszczowej – liposukcja – może być wykonywana ze wskazań estetycznych, jednakże nie daje pewności co do radykalności zabiegu. Każdy zabieg usunięcia chirurgicznego pozostawia bliznę po nacięciu skóry. Usunięte tkanki podlegają weryfikacji mikroskopowej w celu wykluczenia obecności komórek złośliwych. Nawroty tłuszczaków na szczęście nie zdarzają się często, więc z reguły wycięcie guza z sukcesem kończy proces chorobowy. Żródła: Tłuszczaki – łagodne zmiany przerostowe tkanki tłuszczowej Tłuszczaki Czym są i jak powstają tłuszczaki? Tłuszczaki to nowotwory łagodne wywodzące się z tkanki tłuszczowej. Mają one charakter dobrze ograniczonego guza otoczonego torebką łącznotkankową, który jest wypełniony tkanką tłuszczową. Guzy te mają łagodny charakter, czyli nie mają zdolności naciekania poza torebkę łącznotkankową ani tworzenia przerzutów odległych. Nie stanowią wręcz zagrożenia dla zdrowia i życia. Tłuszczaki lokalizują się najczęściej w obrębie tkanki podskórnej, ale mogą również występować w innych lokalizacjach takich jak narządy miąższowe typu wątroba. Mogą występować zarówno pojedynczo jak i w formie tłuszczaków mnogich. Zazwyczaj pojawiają się u osób po 40 roku życia. Pomimo, że nie są groźnym schorzeniem, poprzez wzrastanie mogą stanowić istotny defekt kosmetyczny. Przyczyny powstawania tłuszczaków nie zostały jednoznacznie określone. Istnieje kilka teorii mogące tłumaczyć genezę tych nowotworów. Jedna z nich mówi o czynnikach genetycznych. Inna zaś przedstawia wersję, jakoby stany zapalne oraz cząsteczki wydzielane przez układ immunologiczny stymulują nadmierne podziały komórek tłuszczowych. Żadna z tych teorii nie została jednak potwierdzona. Pomimo braku jednoznacznych informacji tłumaczących dlaczego powstają tłuszczaki, wyodrębniono pewne czynniki ryzyka, których występowanie sprzyja tworzeniu się łagodnych guzów tłuszczowych. Należą do nich przede wszystkim wiek pomiędzy 40 a 60 rokiem życia, przebyty przez pacjenta lub członka jego rodziny nowotwór złośliwy, nadwaga, miejsce po urazie, a także obecność pewnych schorzeń, które same w sobie mogą predysponować do powstawania tłuszczaków. Należą do nich stosunkowo rzadkie zespoły chorobowe takie jak choroba Decruma, choroba Cowden, choroba Madelunga, czy zespół Gardnera. Jakie są rodzaje tłuszczaków? Tłuszczaki są guzami charakteryzującymi się różnorodną budową histopatologiczną. Na podstawie tych różnic wyróżniono kilka rodzajów tłuszczaków, z których najpopularniejsze przedstawiono poniżej: Naczyniakotłuszczak – jest to guz tłuszczowy, w obrębie którego występuje duża ilość naczyń krwionośnych. Zimowiak – jest to bardzo rzadko spotykany rodzaj tłuszczaka, występujący głównie u niemowląt. Tłuszczak – bardzo dobrze odgraniczony guz, ubogonaczyniowy, pojedynczy. Lipoblastoma – jest to rodzaj tłuszczaka występujący przede wszystkim u małych dzieci oraz niemowląt. Pomimo swojego łagodnego charakteru, wymaga różnicowania z tłuszczakomięsakiem, który z kolei jest bardzo złośliwym nowotworem. Mięśniakotłuszczak – łagodny, dobrze odgraniczony guz, zbudowany z tkanki tłuszczowej oraz mięśniowej. Myelolipoma – guz zbudowany z tkanki tłuszczowej oraz tkanki szpiku kostnego. Tłuszczak z komórek wrzecionowatych, tłuszczak wielopostaciowy – zmiana posiadająca liczne komórki tłuszczowe oraz niewielką ilość drobnych naczyń krwionośnych. Jak się objawiają tłuszczaki? Podstawowym objawem tłuszczaka zlokalizowanego w tkance podskórnej jest obecność dobrze wyczuwalnego, miękkiego, niebolesnego guza. Zmiana jest ruchoma zarówno względem skóry, jak i podłoża. Pod wpływem ucisku na chwilę ulega odkształceniu. Charakteryzuje się powolnym wzrostem, mogąc osiągać rozmiary nawet do kilkunastu kilometrów oraz wagę do kilku kilogramów. Oczywiście do takich sytuacji dochodzi w przypadku braku odpowiedniego leczenia. Zazwyczaj nie towarzyszą jej objawy ogólne takie jak gorączka, ból, poty nocne czy ubytek masy ciała. Dużo bardziej skomplikowana jest symptomatologia tłuszczaków występujących narządowo. W zależności od lokalizacji mogą występować takie objawy jak niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, żółtaczka, upośledzenie funkcjonowania nerek, zaburzenia krzepnięcia, obrzęki obwodowe, zaburzenia oddychania i inne. Bardzo ważne jest, aby zauważając zmianę budzącą podejrzenie tłuszczaka skonsultować się z lekarzem. W znakomitej większości przypadków rozpoznanie możliwe jest do postawienia na podstawie obrazu klinicznego. W przypadkach wątpliwych wykonuje się przezskórne USG zmiany, a w sytuacji dalszych wątpliwości pobiera się biopsję chirurgiczną i ostateczną diagnozę stawia się na podstawie badania histopatologicznego. Jak się leczy tłuszczaki? Podstawową metodą leczenia tłuszczaków jest zabieg chirurgiczny. W przypadku pojedynczego tłuszczaka jest on wykonywany w znieczuleniu miejscowym, w przypadku tłuszczaków mnogich konieczne jest zastosowanie leczenia ogólnego. Zabieg polega na nacięciu tkanek i usunięciu guza wraz z torebką łącznotkankową, a następnie zaszyciu rany. Usunięty guz obowiązkowo poddawany jest badaniu histopatologicznemu mającemu na celu ustalenie z całą pewnością rozpoznania, co umożliwia zakończenie procesu leczenia tego schorzenia. Innym sposobem leczenia tłuszczaków jest ostrzykiwanie zmiany steroidami. Leki podawane są w zastrzykach bezpośrednio do guza, powodując stopniowe zmniejszanie jego rozmiarów. Metoda ta ma jednak dwie podstawowe wady. Po pierwsze nie daje możliwości całkowitego usunięcia tłuszczaka, a jedynie zmniejsza jego rozmiary. Po drugie nie ma możliwości wykonania badania histopatologicznego. Jednakże również współczesna medycyna estetyczna daje możliwości raczenia sobie z tym schorzeniem. Metodą proponowaną przez tę dziedzinę medycyny jest liposukcja laserowa. Zalecana jest szczególnie u osób posiadających mnogie, wieloguzkowe zmiany, a na przykład istnieją u nich przeciwwskazania do znieczulenia ogólnego. W czasie zabiegu lekarz umieszcza niewielkich rozmiarów sondę w okolicy tłuszczaka. Zadaniem sondy jest odessanie tkanki tłuszczowej z wnętrza guza. Następnie specjalną kaniulą usuwa się torebkę łącznotkankową opróżnioną z tłuszczu. Dodatkową zaletą tej metody jest to, iż nie pozostawia ona blizn. Urządzeniem, które bezboleśnie wykonuje liposukcję laserową jest Lipolife. Czy są sposoby zapobiegania powstawaniu tłuszczaków? Tak naprawdę, biorąc pod uwagę potencjalne mechanizmy powstawania tłuszczaków oraz czynniki ryzyka ich wystąpienia, praktycznie nie ma możliwości profilaktyki pojawienia się tłuszczaków. Jedyny czynnik ryzyka, któremu możemy przeciwdziałać to unikanie urazów. Dlatego bardzo ważna jest samoświadomość i obserwacja własnego ciała tak, aby w przypadku zaobserwowania podejrzanych zmian jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Jest to o tyle istotne, że sami nie jesteśmy w stanie określić, czy mamy do czynienia z łagodnym tłuszczakiem, czy może z tłuszczakomięsakiem, który jest nowotworem o wysokim stopniu złośliwości. Tłuszczak Tłuszczak jest rosnącą pod skórą masą, która najczęściej przybiera postać guza. Zalicza się on do tak zwanej grupy nowotworów niezłośliwych. Nie stanowi zagrożenia dla życia, stąd nie należy się go obawiać, jednakże może stanowić problem natury estetycznej i wpływać na nasz dyskomfort psychiczny, powodując kompleksy. Czym jest tłuszczak i jakie są objawy? Występujący pojedynczo bądź w skupiskach, tłuszczak jest dolegliwością, na którą najczęściej narażone są osoby między 40, a 60 rokiem życia, chociaż może pojawić się także u ludzi zarówno młodszych, jak i starszych. Najczęściej występuje na brzuchu, placach, rękach, pośladkach, a także na policzkach. Może on również występować na narządach wewnętrznych i wówczas może sprawiać problemy zdrowotne. Tłuszczak jest zbudowany z torebki łącznotkankowej, w której zbiera się tłuszcz i przyjmuje formę przesuwalnego, miękkiego guza umieszczonego pod skórą. Tłuszczak rośnie bardzo powoli i może osiągać wielkość od kilku milimetrów, do nawet kilkunastu centymetrów. Skóra w miejscu jego występowania wygląda normalnie, nie jest ani zaczerwieniona, ani się nie łuszczy, natomiast w momencie przyciśnięcia tłuszczak chwilowo się odkształca, nie powodując przy tym bólu. Przyczyny występowania wspomnianego guza nie są do końca znane. Najczęściej przyjmuje się, iż tłuszczak powstaje w związku z predyspozycjami genetycznymi lub pod wpływem stanów zapalnych i cząstek wydzielanych przez układ immunologiczny, które odpowiadają za pobudzenie do wzrostu adipocytów, czyli komórek syntetyzujących i magazynujących tłuszcz w organizmie. Istnieje kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko pojawienia się tłuszczaka: wiek – najbardziej narażone są osoby w przedziale wiekowym 40-60 lat, predyspozycje genetyczne – występowania tłuszczaka u członków rodziny zwiększa ryzyko jego pojawienia, nadwaga – guz częściej występuje u osób z nadwagą, urazy i rany – często występuje w miejscach po przebytych urazach lub posiadanych ranach, choroba Decruma, choroba Cowdena, choroba Madelunga lub zespół Gardnera – schorzenia te sprzyjają rozwijaniu się tłuszczaka. Jakie są rodzaje tłuszczaków? Wyodrębniono kilka różnych rodzajów tłuszczaka. Najczęściej występujące to: angiolipoma – otoczony jest tkanką łącznotkankową, natomiast w badaniu mikroskopowym zauważalne są liczne naczynia krwionośne zimowiak – najczęściej spotykany u małych dzieci lipoma – odgraniczona, pojedyncza zmiana, którą łatwo da się wyczuć palcem, lipoblastoma – spotykany głównie u niemowląt i małych dzieci. Należy zwrócić specjalną uwagę, aby odróżnić go od tłuszczakomięsaka będącego nowotworem złośliwym myolipoma – przyjmuje charakter wyraźnie odgraniczony i nie stanowi zagrożenia w postaci zezłośliwienia myelolipoma – rodzaj guza, który zbudowany jest z tkanki tłuszczowej oraz tkanki szpikowej, jednakże nie posiada on skłonności do zezłośliwienia tłuszczak z komórek wrzecionowatych oraz tłuszczak wielopostaciowy – zmiany niezłośliwe, które posiadają drobne naczynia krwionośne oraz adiopocyty Leczenie tłuszczaka W momencie zaobserwowania u siebie zmian, które przypominają tłuszczaka, powinniśmy udać się do lekarza. Zazwyczaj rozpoznania dokonuje się poprzez badanie fizykalne, co pozwoli nam utwierdzić się w tym, iż zmiana jest niezłośliwa. Ten rodzaj guza nie wymaga leczenia, jednakże jest on często usuwany ze względów estetycznych. Najczęściej tłuszczaka usuwa się metodami, takimi jak: chirurgiczne wycięcie tłuszczaka – jest to najczęściej stosowana metoda w przypadku występowania tej dolegliwości. W trakcie zabiegu lekarz nacina tkanki, z których usuwa zmianę wraz z torebką łącznotkankową. W przypadku pojedynczego tłuszczaka zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowych, natomiast gdy występuje skupisko guzów (tzw. tłuszczaki mnogie) stosuje się znieczulenie ogólne. liposukcja – zalecana osobom, u których występują tłuszczaki mnogie. Poprzez niewielkie nacięcie odsysa się tłuszcz przy pomocy specjalnej sondy. Następnie, lekarz usuwa torebkę łącznotkankową. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Ostrzykiwanie zmiany chorobowej sterydami – lek, w formie zastrzyków, podawany jest do wnętrza guza powodując jego zmniejszanie się. Metoda ta nie powoduje całkowitego usunięcia tłuszczaka, a jedynie jego znaczne zmniejszenie. Dodatkowo w przypadku tego rodzaju terapii, lekarz nie ma możliwości wykonania badania histopatologicznego, które służy potwierdzeniu rozpoznania i braku zmian o charakterze złośliwym. Tłuszczak (lipoma) jest najczęstszym łagodnym nowotworem tkanek miękkich pochodzenia mezenchymalnego. Według szacunków, tłuszczaki podskórne stanowią od 25% do 50% wszystkich nowotworów tkanek miękkich. Zmiany są dobrze odgraniczone, zbudowane z dojrzałych komórek tłuszczowych (adipocytów), zwykle powstają w tkance podskórnej tułowia, obręczy barkowej, kończyny górnej i szyi. Mogą rozwijać się też w warstwach głębszych powłok: w mięśniach szkieletowych lub przestrzeni zaotrzewnowej. Guzy zwykle są niebolesne, otoczone cienką włóknistą torebką, w przekroju żółtawe z uwidocznionymi naczyniami. Mają wiele podtypów histologicznych, np. angiolipoma, fibrolipoma, pleomorphic lipoma. Tłuszczaki są miękkie, przesuwalne względem podłoża, a okrywająca je skóra nie wykazuje zmian. Mogą występować pojedynczo (najczęściej), ale istnieją też postaci mnogie (tzw. lipomatozy). Mnogie tłuszczaki stwierdza się w 5%–10% przypadkach; zwykle związane są z rodzinną lipomatozą lub innymi zaburzeniami genetycznymi . Tłuszczaki mogą wystąpić w każdym wieku, ale w większości przypadków rozwijają się między czwartą a szóstą dekadą życia. Zmiany występują równie często u obu płci, z niewielką przewagą mężczyzn. Zwykle rosną wolno, osiągając 2–3 centymetrową średnicę, w niektórych przypadkach mogą jednak przekraczać 10 centymetrów i ważyć więcej niż 1000 gram (tzw. „tłuszczaki olbrzymie”). Rozpoznanie opiera się z reguły na obrazie klinicznym. W przypadku wątpliwości w różnicowaniu pomocna bywa ultrasonografia. Tłuszczak rozwija się na skutek przerostu tkanki tłuszczowej. Uważa się, że ten łagodny guz powstaje z komórek pierwotnych (a nie z dojrzałych adipocytów), które dopiero w wyniku wieloetapowego procesu przekształcają się w dojrzałe komórki tłuszczowe. Dlatego rozmiar tłuszczaków może zwiększać się wraz ze wzrostem masy ciała (gromadzeniem tkanki tłuszczowej), ale spadek wagi nie prowadzi do ich zmniejszenia. Dokładna patofizjologia tłuszczaków pozostaje niejasna, jednak wyniki badań wskazują na genetyczne podłoże zmian (2%–3% pacjentów ma wiele zmian dziedziczonych rodzinnie; istnieją też zespoły genetyczne, w których tłuszczaki są objawem klinicznym). Zidentyfikowano także kilka nieprawidłowości cytogenetycznych, np. aberracje regionu chromosomu 12q13-15 (65% przypadków). Ale w przypadku pojedynczych tłuszczaków prawdopodobną przyczyną wydaje się być uraz, który może indukować uwalnianie cytokin i stymulować różnicowanie preadipocytów do dojrzałych adipocytów. Wśród czynników predysponujących do rozwoju zmian wymienia się ponadto nadużywanie alkoholu, choroby wątroby oraz nietolerancję glukozy. Częstość występowania tłuszczaków jest także większa u pacjentów z otyłością, hiperlipidemią i cukrzycą. Mnogie tłuszczaki mogą być przejawem następujących zespołów: Zespół Proteusza (mutacje onkogenu AKT1 lub sporadycznie mutacje antyonkogenu PTEN) przejawia się przerostem skóry, tkanki podskórnej, naczyń, kości i mięśni. Rodzinna mnoga tłuszczakowatość (dziedziczenie autosomalne dominujące): choroba objawia się nadmiernym rozrostem tkanki tłuszczowej – obecnością otorbionych, ruchomych w stosunku do podłoża i dobrze ograniczonych zmian, zlokalizowanych na przedramionach, podudziach, szyi, barkach. Choroba ujawnia się najczęściej ok. 30. roku życia. Choroba Madelunga, łagodna symetryczna tłuszczakowatość (BSL) choroba metaboliczna przebiegająca z nadmiernym, symetrycznym odkładaniem się nieotorebkowanych mas tłuszczakowatych w różnych lokalizacjach; najczęściej dotyczy mężczyzn w średnim wieku długotrwale nadużywających alkoholu. U kilku chorych zidentyfikowano mutacje w genie kodującym tRNA lizyny. Choroba Dercuma (tłuszczakowatość bolesna): obecność wielu bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej, zwłaszcza na tułowiu i kończynach, najczęściej dotyka kobiety po menopauzie cierpiące z powodu zaburzeń emocjonalnych. Zespół Gardnera (związany z mutacją genu supresorowego APC), zespół Cowden (mutacja antyonkogenu PTEN) i zespół Bannayana-Rileya-Ruvalcaby (mutacja w genie PTEN w locus – mutacje dziedziczone są autosomalnie dominująco (wystarczy odziedziczyć tylko jedną kopię (mutację) zmienionego genu, by ujawniła się choroba. Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne wycięcie zmiany. Najczęściej zabieg polega na wycięciu tłuszczaka w całości wraz z torebką, co umożliwia dokładną ocenę mikroskopową preparatu pozabiegowego. Zabieg radyklany obarczony jest niskim ryzykiem nawrotu. Liposukcja rzadko rekomendowana jest do leczenia tłuszczaków – to zabieg nieradykalny, związany z ryzykiem nawrotu. Radykalność ma szczególne znaczenie w przypadku guzów szybko rosnących, obarczonych ryzykiem transformacji złośliwej w guz typu liposarcoma (rzadko). Małe tłuszczaki usuwa się zwykle bez większych trudności. Duże zmiany mogą wymagać zabiegów rozleglejszych. W niektórych przypadkach rozważa się technikę kombinowaną liposukcji z usunięciem torebki. Większość guzów w warstwie podskórnej nie wymaga leczenia. Zmiany mogą być usuwane ze względów estetycznych. W przypadku wątpliwości diagnostycznych guz wymaga wycięcia z następowym badaniem histopatologicznym. Wycięcie lecznicze wykonuje się w przypadku tłuszczaków objawowych ­– gdy są źródłem dolegliwości: stają się bolesne, gwałtownie rosną, upośledzają funkcję ruchową. W tłuszczakach mogą znajdować się elementy typowe dla innych tkanek, np. tkanki włóknistej (fibrolipoma), naczyniowej (angiolipoma). Jeśli guz nacieka sąsiednie struktury (powięź, mięśnie) wymaga pogłębionej diagnostyki przedzabiegowej w celu różnicowania z mięsakiem (liposarcoma). Według wytycznych European Society for Medical Oncology, biopsji wymagają guzy w warstwie podskórnej > 5 cm lub guzy leżące głębiej (przypowięziowo). Oznacza to, że po rozpoznaniu tłuszczaka w warstwie podskórnej na podstawie obrazu klinicznego wykonuje się badanie USG. Gdy obraz radiologiczny zgadza się z obrazem klinicznym, tłuszczak ma typową podskórną lokalizację, a jego rozmiar nie przekracza 5 cm – guz można wyciąć. Zmiana słabo odgraniczona, o szybkim wzroście lub większa niż 5 cm przed wycięciem wymaga wykonania biopsji gruboigłowej lub otwartej biopsji wycinkowej, nawet jeśli badanie ultrasonograficzne wskazuje na tłuszczaka. W przypadku nietypowej lokalizacji guza, większych rozmiarów, wątpliwego rozpoznania, objawów neurologicznych – konieczne bywa wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Usunięcie zmiany wykonuje się w znieczuleniu miejscowym (zwykle 0,2% lidokainą z adrenaliną). Linię cięcia prowadzi się najczęściej zgodnie z liniami skóry. Za pomocą kleszczyków hemostatycznych lub nożyczek chirurgicznych zmiana jest wypreparowywana od otaczających tkanek. Tłuszczak nieotoczony torebką, która określa granice guza, może wymagać usunięcia całej luźno ułożonej tkanki tłuszczowej w miejscu zmiany. Krwawienie w trakcie zabiegu jest niewielkie. Po założeniu szwów pacjent może wrócić do domu. Wycięta tkanka przekazywana jest do badania histopatologicznego. Tłuszczaki. Dlaczego powstają i jak je leczyć? Tłuszczaki mają formę guza, który jest zbudowany z torebki łącznotkankowej. W środku są wypełnione tłuszczem przez co charakterystycznie odstają. Mogą występować pojedynczo lub w większej ilości – wtedy określa się je jako tłuszczaki mnogie. Jednak pojawienie się kilku guzów jest rzadkie i zazwyczaj świadczy o towarzyszącej temu chorobie np. nerwiakowłókniakowatości, zespole Gardnera lub Proteusa. Tłuszczaki mają wypukły i zazwyczaj owalny lub podłużny kształt. Niektóre z nich mogą mieć kilka milimetrów szerokości, a inne nawet kilka centymetrów. Wszystkie mają ten sam kolor co skóra, przez co na początku bardzo trudno je zauważyć. Z czasem jednak coraz bardziej odznaczają się na ciele, przez co wiele osób zaczyna się ich wstydzić i zasłaniać je [1]. Najczęściej tłuszczaki tworzą się w tkance podskórnej, ale mogą pojawić się także na narządach wewnętrznych, np. na wątrobie. W większości przypadków nie dają żadnych objawów bólowych, jeśli nie podrażnisz ich np. poprzez zakładanie ciasnych ubrań lub doznanie urazu. Pacjenci czasami skarżą się na dyskomfort związany z uciskaniem guzów na okoliczne tkanki. Jednak brak dotkliwego bólu nie oznacza, że nie wpływają negatywnie na funkcjonowanie organizmu. Tłuszczakom mogą towarzyszyć: niedokrwistość, żółtaczka, nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek, nadciśnienie tętnicze oraz problemy z oddychaniem. Jakie są przyczyny powstawania tłuszczaków? Tłuszczaki występują u 1% społeczeństwa. Zazwyczaj dotykają osoby między 40. a 60. rokiem życia. Rzadko pojawiają się u dzieci, co jednak nie oznacza, że nie jest to niemożliwe. Wielu lekarzy podkreśla, że przyczyny powstawania tłuszczaków nie są do końca znane. Mimo to w wyniku obserwacji chorych oraz analizowania ich historii możliwe było ustalenie czynników, które mogą wpływać na ich pojawianie się. Są to: wiek pacjenta, chorowanie w przeszłości na inny nowotwór, choroby determinujące powstawanie tłuszczaków, takie jak zespół Gardena i choroby Madelunga, Cowdena lub Dercuma, nadwaga lub otyłość, przebyte urazy. Wielu specjalistów wskazuje, że ryzyko wystąpienia tłuszczaków zależy również od predyspozycji genetycznych. Według nich prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwór wzrasta, jeśli na nowotwór cierpieli inni członkowie rodziny [2]. Jak przebiega diagnozowanie tłuszczaków? Tłuszczaki mogą rozwijać się w wielu miejscach na ciele, np. na ramionach, brzuchu, klatce piersiowej, karku lub brzuchu. Łatwo je zauważyć np. podczas codziennej pielęgnacji. Problem pojawia się, jeśli takie guzy rozwijają się np. na plecach. Zdarza się, że wiele osób bardzo długo o nich nie wie, bo zwyczajnie ich nie widzi. Dlatego warto regularnie oglądać swoje ciało, np. w lustrze [3]. Jeśli zauważyłeś niepokojącą zmianę na swoim ciele, niezwłocznie umów się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który określi jej charakter oraz zleci niezbędne badania. Diagnozę tłuszczaka rozpoczyna się zazwyczaj od badania palpacyjnego. Jeśli guz pod dotykiem jest miękki, ruchomy względem podłoża i odkształca się, ale nie powoduje bólu, lekarz może zlecić przeprowadzenie badania ultrasonograficznego w celu potwierdzenia charakteru zmiany. USG pozwala na obejrzenie guza pod skórą oraz ocenę tkanek wokół niego. Na podstawie uzyskanych informacji podejmuje się decyzję o dalszym postępowaniu [4]. Jak leczyć tłuszczaki? Większości tłuszczaków nie trzeba leczyć. Wystarczy wyłącznie ich regularna obserwacja. Jednak jeśli guzy zaczynają przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, stają się widocznym defektem kosmetycznym lub utrudniają pracę narządów wewnętrznych, należy je usunąć. Jeśli zmiana jest niewielka można zastosować liposukcję- tłuszcz jest odsysany, a torebka łącznotkankowa endoskopowo usuwana. Najczęściej jednak wykonuje się zabieg operacyjny, który polega na wycięciu zmiany razem z całą torebką łącznotkankową. Pozostawia on jedynie niewielkie blizny, dlatego można go przeprowadzić nawet w widocznych miejscach. Warto pamiętać, że choć nie możesz zapobiec rozwijaniu się tłuszczaków, ich pojawienie się nie musi oznaczać wyroku.

torebki tłuszczowe w policzkach